Öylesine...

Hani bazen bir insanı tanımak istersin ,tanıdıkça daha da çok merak eder daha da çok vaktini onunla geçirirsin . vakit geçtikçe de seversin,sevdikçe güvenirsin,güvendikçe İşte! dersin İşte Bu!


Sonra bir gün ya O ya sen   heyecanını yitirirsin  gitmek istersin ... Bir yanın gider hemde ardına bile bakmadan ...
 ama bir yanın kopmaz kopamaz  gidemez Ondan . ...
 Alışkanlıktır belkide bunun adı ..  ne sevgi ne sadakat  ne güven nede başka bir sey ...
belkide .... belkide ; sadece alışkanlık . aylardır beraber olmanın verdiği bir kısır tiryakilik ...


Tıpkı yıllarca içtiği sigarayı bir anda bırakıp, sonrasında eline kalemi sigara gibi alıp tutması  gibi .. yada onun gibi bir sey işte ...
 ...yada yada .. yada ... bir ihtimal daha  o,da artık merak edeceği bir yönü(n)kalmamıştır . öyle içli dışlı yaşarsın ki beraberliğini yemek yaparken otururken tv izlerken pc başındayken bir nefes kadar uzaksındır ..sonra birden poffff!! herşey bitiverir monotonlaşır hayatın ,duymaya alıştığın ses yoktur kulaklarında .Görmeye alıştığın görüntü gelmez karşına .. ve zamanla alışırsın yokluğuna,,,, alıştığını sanırsın ..
aradan gecen bir kaç gün bazen bir asır gibi gelir karşı tarafa ...Tıpkı şarkının sözlerinde de dediği gibi..

hep aynı başlıyor bitiyor ve
iki kişiden biri vazgeçiyor ve 
biri hep daha çok seviyor be

unutulur da gider .....
acı içine döner ....
sonra bir gün geri döner !!
 işte tamda burası ... BİR GÜN GERİ DÖNER!

 o kadar   kolaymı peki ? Benden gitmek ? Beni unutmak ?Bensiz olmak...

cevabını veremeyeceğin  soruları sordutma Bana...


 ve bilki....

 Ben ne zaman  gidersem senden işte o zman gitmiş olursun Benden !...